بازم معرفت داشت بهونه نیاورد

ﻫﻤﻪ ﺗﻮی ﺧﻮاب ﻧﺎز و ﻣﻨﻢ ﺑﻪ ﻓﻜﺮ ﭼﺸﻤﺎی ﻧﺎز اون

ﺑﻪ ﻳﺎد روزاﻳﻰ ﻛﻪ ﻣﻦ ﻣﻰ رﻗﺼﻴﺪم ﻫﻰ ﺑﺎ ﺳﺎز اون

ﻧﻔﺲ ﮔﻴﺮﺗﺮﻳﻦ دﻗﺎﻳﻖ

ﻧﺘﻮﻧﺴﺖ ﺑﻤﻮﻧﻪ ﻋﺎﺷﻖ

ﺑﺎزم ﻣﻌﺮﻓﺖ داﺷﺖ

ﺑﻬﻮﻧﻪ ﻧﻴﺎورد و روراﺳﺖ ﮔﻔﺖ اوﻧﻮ ﻣﻰ ﺧﻮاد

ازم ﻣﻌﺬرت ﺧﻮاﺳﺖ و ﮔﻔﺖ ﺧﻴﻠﻰ ﻣﺮدی و ﺷﺮﻣﻨﺪﺗﻢ اوﻧﻮ ﻣﻰ ﺧﻮام

ﺑﻪ ﭘﻬﻨﺎی ﺻﻮرت ﺑﺮاش ﮔﺮﻳﻪ ﻛﺮدم

ﻏﻢ ﻫﺪﻳﻪ ﻛﺮدم ﺑﻪ ﻗﻠﺒﻢ

ﺑﺮاش ﻗﺮض ﻛﺮدم

ﺑﺮاش ﻧﺬر ﻛﺮدم ﺑﻤﻮﻧﻪ

ﺗﺎ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺷﻪ دردم

اﮔﻪ زﻳﺮ ﭼﺸﺎم ﮔﻮد اﻓﺘﺎد

ﺗﻮی ﺷﻬﺮ ﭼﻮ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻓﻠﺎﻧﻰ ﺑﻰ ﻛﺲ ﺷﺪ

اﮔﻪ دﻳﺪی ﻏﺮورم ﻟﻪ ﺷﺪ

زﻧﺪﮔﻴﻢ ﻣﺸﻜﻞ ﺷﺪ ﭼﻮن زﻣﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﻋﻜﺲ ﺷـــﺪ

اﮔﻪ زﻳﺮ ﭼﺸﺎم ﮔﻮد اﻓﺘﺎد

ﺗﻮی ﺷﻬﺮ ﭼﻮ اﻓﺘﺎد ﻛﻪ ﻓﻠﺎﻧﻰ ﺑﻰ ﻛﺲ ﺷــﺪ

اﮔﻪ دﻳﺪی ﻏﺮورم ﻟﻪ ﺷﺪ

زﻧﺪﮔﻴﻢ ﻣﺸﻜﻞ ﺷﺪ ﭼﻮن زﻣﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﻋﻜﺲ ﺷــﺪ

ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﻪ زﺧﻤﻰ ﺑﺎﻫﺎﻣﻪ ﻛﻪ ﻫﻴﭻ وﻗﺖ دﻳﮕﻪ ﺧﻮب ﻧﻤﻴﺸﻪ

ﻛﺴﻰ ﺟﺎت ﻧﻤﻴﺎد ﭼﻮن اﻧﻘﺪر ﻣﺜﻞ ﺗﻮ ﻣﺤﺒﻮب ﻧﻤﻴﺸﻪ ﻧﻤﻴﺸﻪ