اسیر دام توام رام توام

چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم

منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم ای فتنه بکش یا بنوازم

بی گناهم بده پناهم کز موی تو آشفته ترم کن نگاهی به خاک راهی ای سایه ی لطفت به سرم

چه کنم عشقی غیر از تو نخواهم به خدا محنت ریزد ز نگاهم

امیدم کو جدا از او پرپر شده ام خاکستر شده ام

آزارم کن چو چشم خود بیمارم کن من ز جفایت دلشادم از غم عشقت خرسندم

از همه عالم بگسستم تا که به مهرت پایبندم

عشق و امید صفایی ای عشق من چه بلایی کی ز وفا جانب مب باز آیی

چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم

چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازمب

ای فتنه بکش یا بنوازم بی گناهم بده پناهم کز موی تو آشفته ترم