بسه آخه چقدر میخوای منو به بازی بگیری

وﻗﺘﻰ ﻛﻪ ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ ﻣﻴﺎد ﻓﻜﺮ ﻣﻴﻜﻨﻢ

ﻛﻪ ﺑﻴﻜﺴﻢ ﺗﺮاﻧﻪ ﻫﺎ ﻣﻴﺴﻮزﻧﻮ

ﺑﺮﻳﺪه ﻣﻴﺸﻪ ﻧﻔﺴﻢ

ﺛﺎﻧﻴﻪ ﻫﺎ ﻧﻤﻴﮕﺬرن ﻫﻴﭻ ﻣﻮﻗع ﻓﺮدا ﻧﻤﻴﺎد

دﻟﻢ ﻣﻴﮕﻪ زﻧﺪﮔﻰ رو ﺑﺎ اﻳﻦ ﻫﻤﻪ درد ﻧﻤﻴﺨﻮاد

ﺑﺴﻪ آﺧﻪ ﭼﻘﺪر ﻣﻴﺨﻮای ﻣﻨﻮ ﺑﻪ ﺑﺎزی ﺑﮕﻴﺮی

ﻛﺎﺷﻜﻰ ﻛﻪ راﺣﺘﻢ ﻛﻨﻰ ﺑﮕﻰ اﻟﻬﻰ ﺑﻤﻴﺮی

ﺑﻰ رﺣﻤﻰ ﻋﺎدﺗﺖ ﺷﺪه دﺳﺘﻪ ﺧﻮدت ﻧﻴﺴﺖ ﻣﻴﺪوﻧﻢ

آﺧﺮ ﻳﻪ روز ﻣﻴﺮی و ﻣﻦ ﺗﻮ ﺣﺴﺮت ﺗﻮ ﻣﻴﻤﻮﻧﻢ

دﺳﺘﻪ ﺧﻮدت ﻧﻴﺴﺖ ﻣﻴﺪوﻧﻢ