عجب غروب دلگیری چیه پرنده اسیری

عجب غروب دلگیری

چیه پرنده اسیری

و ری بی کسی دلت

قفسه بغل بگیری

سقف آرزوهای من

خیلی وقت رمسه

طالع بد بیاری من

دست فلک دست به دسته

تو بند بند جون منی

داری و درمون منی

من نفسم رته بود

تو جاقار جون منی

چی لخته خینی ده

مین قلبم

بیا تا بمیرم و با این دردم

چند اومد و

خودم رسم تنها

چنی شبارم

تاریک و سرده

چیه پروانه گشتم به دورش