موج کف آلود

ﻛﻨﻮن ﻛﻪ آزرده ام از ﺟﺪاﻳﻰ ﺗﻮ

ﺑﻪ ﻳﺎدم آﻳﺪ ﺷﺐ آﺷﻨﺎﻳﻰ ﺗﻮ

در آن ﺷﺐ ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﺑﻪ ﮔﻮﺷﻪ ی ﻧﺨﻠﺴﺘﺎن

ﻫﻠﺎل ﻣﺎه ﭘﻴﺪا ﺑﻮد

ﺗﺮاﻧﻪ ی ﻗﺎﻳﻖ ران ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ آﺑﺎدان

زﻣﺎن ﻋﺸﻖ ﻣﺎ ﺑﻮد

ﻣﻮج ﻛﻒ آﻟﻮد

در ﺳﻴﻨﻪ ی رود ﺷﻮر آﻓﺮﻳﻦ ﺑﻮد

زﻳﺒﺎ ﺑﻮد

ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮدم آوای ﻋﻮدم ﺷﻌﺮا ﺳﺮودم

روﻳﺎ ﺑﻮد

ﺑﻰ ﺗﻮ ﺷﺒﺎﻧﮕﺎه ای ﺗﻨﻬﺎ اﻣﻴﺪم

ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﺎ ﻫﻤﺮاز ﻧﺎﻫﻴﺪم