ﺗﻮی ﺗﺌﺎﺗﺮ زﻧﺪﮔﻰ ﺑﻐﺾ ﻳﻪ ﺑﺎزﻳﮕﺮ ﺷﺪم

دوﺑﺎره ﺑﺎزﻳﭽﻪ ﺷﺪم ﺗﻮی ﺗﺌﺎﺗﺮ زﻧﺪﮔﻰ

ﺗﻮ اﻳﻦ ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ دل ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺳﺎدﮔﻰ

ﻧﻘﺶ ﻧﺒﻮدن واﺳﻪ ﺗﻮ

ﻧﻘﺶ ﺷﻜﺴﺘﻦ واﺳﻪ ﻣﻦ

ﺻﻨﺪﻟﻰ ﺧﺎﻟﻰ از ﺗﻮ ﺷﺪ

ای ﺑﻰ ﺻﺪا ﺣﺮﻓﻰ ﺑﺰن

ﭘﻴﺎده ﺗﺎ ﻧﺒﻮدﻧﺖ رﻓﺘﻢ و ﺗﻨﻬﺎﺗﺮ ﺷﺪم

ﺗﻮی ﺗﺌﺎﺗﺮ زﻧﺪﮔﻰ ﺑﻐﺾ ﻳﻪ ﺑﺎزﻳﮕﺮ ﺷﺪم

دﻧﻴﺎی ﻣﺎ ﻛﺎﻏﺬی ﺑﻮد ﻓﻘﻄ دﻛﻮر ﺑﻮد و ﻫﻤﻴﻦ

ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻫﺎی ﺑﺮﻓﻴﻤﻮن آب ﻧﺸﺪن روی زﻣﻴﻦ

ﻗﺼﻪ ﺑﻪ آﺧﺮش رﺳﻴﺪ ﺗﻜﺮار ﺗﻠﺦ ﺧﻮاﻫﺸﻢ

ﺗﻮ ﺻﺤﻨﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ ﺣﺎﻟﺎ ﻣﻦ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻤﺎﻳﺸﻢ