ﻧﻔﻴﺮ رﺑﻨﺎی ﻏﻢ اذان ﺑﻪ وﻗﺖ اﻧﺰوا

ﻧﻔﻴﺮ رﺑﻨﺎی ﻏﻢ اذان ﺑﻪ وﻗﺖ اﻧﺰوا

ﻧﻤﺎز ﻫﺎی وﺣﺸﺖ از ﺟﻨﺎزه ﻫﺎی ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎ

ﺑﺒﻴﻦ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﮔﺮﻳﻪ را در اﺑﺘﺪای ﻧﺎﻣﻪ ام

ﻧﻤﻰ رﺳﻢ ﺑﻪ اﻧﺘﻬﺎ ﻛﻪ ﺧﺴﺘﻪ از اداﻣﻬ‎ ام

ﺑﻪ ﻧﺎم ﭼﺸﻢ ﻫﺎی ﺗﻮ ﺑﻪ ﺣﺮﻣﺖ ﻧﮕﺎه ﺗﻮ

ﺑﻪ ﺳﺠﺪه ﻣﻰ رود ﻗﻠﻢ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻗﺒﻠﻪ ﮔﺎه ﺗﻮ

دوﺑﺎره ﻣﻰ ﻧﻮﻳﺴﻢ از ﺷﻜﻨﺠﻪ ﻫﺎی روزﮔﺎر

ﻛﻪ ﺧﺴﺘﻪ ﻣﻰ ﻛﺸﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﭘﺎی ﭼﻮﺑﻪ ﻫﺎی دار

ﺑﻪ درد ﻣﻰ ﻧﻮﻳﺴﻤﺶ ﺑﻪ آه ﺗﺎ ﺑﺨﻮاﻧﻰ ام

ﺑﺨﻮاه ﺗﺎ ﺑﮕﻮﻳﻤﺖ اﻣﻴﺪ زﻧﺪﮔﺎﻧﻰ ام

زﻣﺎﻧﻪ ﻣﻰ ﺑﺮد ﻣﺮا ﺑﻪ ﭘﺮﺗﮕﺎه زﻧﺪﮔﻰ

و ﺑﺴﺘﻪ دور ﮔﺮدﻧﻢ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﻮغ ﺑﻨﺪﮔﻰ

ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻛﻮچ ﻣﻰ ﻛﻨﻢ ﺑﻪ ﺳﺮزﻣﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮت

ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮت ﺷﺪم ﺷﺒﻰ ﭘﺮﻧﺪه ﻣﻬﺎﺟﺮت

دوﺑﺎره دﻳﻮ ﻏﺼﻪ ﻫﺎ ﺧﺰﻳﺪ ﻟﺎی دﻓﺘﺮم

ﺗﻤﺎم ﺷﻌﺮﻫﺎی ﻣﻦ ﺷﻜﺴﺖ ﺑﻴﺶ ﺑﺎورم

ﻧﻔﻴﺮ رﺑﻨﺎی ﻏﻢ اذان وﻗﺖ اﻧﺰوا