ﻫﺮ ﭼﻰ ﻋﺸﻘﻪ ﺗﻮی دﻧﻴﺎ ﻣﻦ ﻣﻰ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺎل ﻣﺎ ﺷﻪ

ﻫﺮ ﭼﻰ ﻋﺸﻘﻪ ﺗﻮی دﻧﻴﺎ ﻣﻦ ﻣﻰ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺎل ﻣﺎ ﺷﻪ

اﻣﺎ ﺗﻮ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﺬاﺷﺘﻰ ﺑﻴﻨﻤﻮن ﻏﺼﻪ ﻧﺒﺎﺷﻪ

ﻓﻜﺮ ﻣﻰ ﻛﺮدم ﺑﺎ ﻳﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﺨﻮﻧﻪ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻢ

ﻧﻤﻰ دوﻧﺴﺘﻢ ﻧﻤﻴﺸﻪ آﺧﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﻧﻢ

ﮔﻠﻪ ﻣﻰ ﻛﻨﻢ ﻣﻦ از ﺗﻮ ،ﺎز ﺗﻮ ﻛﻪ اﻳﻨﻬﻤﻪ ﺑﻰ رﺣﻤﻰ

ﻫﺰار ﺑﺎر ﻣﺮدم از ﻋﺸﻘﺖ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻰ

ﻛﻨﺎر ﻫﺮ ﻗﻄﺮه اﺷﻜﻢ ﻫﺰار ﺧﺎﻃﺮه دﻓﻨﻪ

اﻳﻨﻘﺪر ﺧﺎﻃﺮه دارﻳﻢ ﻛﻪ ﮔﻮﻳﻰ ﻗﺪ ﻳﮏ ﻗﺮﻧﻪ

ﮔﻠﻮ ﻣﻰ ﺳﻮزه از ﻋﺸﻘﺖ ﻋﺸﻘﻰ ﻛﻪ ﻣﺜﻞ زﻫﺮه

وﻟﻰ ﺑﻰ ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﻫﺮدم ﺧﻨﺪه ﺑﺎ ﻟﺒﻬﺎی ﻣﻦ ﻗﻬﺮه

درﺳﺘﻪ ﺑﺎ ﻣﻨﻰ اﻣﺎ ﺑﻪ اﻳﻦ ﺑﻮدن ﻧﻴﺎزارم

ﺗﻮ ﻛﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﺗﻢ ﻧﻤﻴﮕﻰ آه دوﺳﺘﺖ دارم

اﮔﻪ ﮔﻔﺘﻰ دوﺳﺘﺖ دارم ﻓﻘﻄ ﺑﺎزی ﻟﺒﻬﺎت ﺑﻮد

وﮔﺮﻧﻪ رﻧﮓ ﺧﻮدﺧﻮاﻫﻰ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺗﻮی ﭼﺸﻤﺎت ﺑﻮد

ﻫﺮ ﭼﻰ ﻋﺸﻘﻪ ﺗﻮی دﻧﻴﺎ ﻣﻦ ﻣﻰ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺎل ﻣﺎ ﺷﻪ

اﻣﺎ ﺗﻮ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﺬاﺷﺘﻰ ﺑﻴﻨﻤﻮن ﻏﺼﻪ ﻧﺒﺎﺷﻪ

ﻓﻜﺮ ﻣﻰ ﻛﺮدم ﺑﺎ ﻳﻪ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﺎ ﺗﻮ ﻫﻤﺨﻮﻧﻪ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻢ

ﻧﻤﻰ دوﻧﺴﺘﻢ ﻧﻤﻴﺸﻪ آﺧﻪ ﺑﻰ ﺗﻮ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﻧﻢ

ﮔﻠﻪ ﻣﻰ ﻛﻨﻢ ﻣﻦ از ﺗﻮ از ﺗﻮ ﻛﻪ اﻳﻨﻬﻤﻪ ﺑﻰ رﺣﻤﻰ

ﻫﺰار ﺑﺎر ﻣﺮدم از ﻋﺸﻘﺖ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻰ

ﮔﻠﻪ ﻣﻰ ﻛﻨﻢ ﻣﻦ از ﺗﻮ از ﺗﻮ ﻛﻪ اﻳﻨﻬﻤﻪ ﺑﻰ رﺣﻤﻰ

ﻫﺰار ﺑﺎر ﻣﺮدم از ﻋﺸﻘﺖ ﺗﻮ ﻛﻪ ﻫﻴﭽﻮﻗﺖ ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻰ

ﭼﺸﺎم ﻫﻤﺰاد اﺷﮏ و ﺧﻮن دﻟﻢ ﻫﻤﺴﺎﻳﻪ آﻫﻪ

زﻣﻮﻧﻪ ﮔﺮگ و ﻋﺸﻖ ﺗﻮ ﺷﺒﻴﻪ ﻣﻜﺮ روﺑﺎﻫﻪ

ﺷﺪم ﭼﻮﭘﺎن ﺳﺎده ﻟﻮح ﻛﻨﺎر ﮔﻠﻪ اﺣﺴﺎس

ﭼﻪ رﺳﻤﻰ داره اﻳﻦ ﮔﻠﻪ ﺳﺮ ﭼﻨﮕﺎل ﮔﺮگ دﻋﻮاس

ﺗﻮ اﻳﻨﻘﺪر ﺧﻮاﺳﺘﻨﻰ ﻫﺴﺘﻰ ﻛﻪ اﻳﻦ ﮔﻠﻪ ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻪ

اﮔﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﻪ ﻟﺐ داری دﻟﺖ از ﺳﻨﮓ و ﺑﻰ رﺣﻤﻪ

ﺑﺒﺨﺶ ﺧﻮﺑﻢ اﮔﻪ اﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﺣﻴﻠﻪ ﺗﻮرو رو ﻛﺮد

ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺑﻪ دل ﺳﺎده ﻛﻪ ﺑﻪ ﭼﻨﮕﺎل ﺗﻮ ﺧﻮ ﻛﺮد

ﻫﺮ ﭼﻰ ﻋﺸﻘﻪ ﺗﻮی دﻧﻴﺎ ﻣﻦ ﻣﻰ ﺧﻮاﺳﺘﻢ ﻣﺎل ﻣﺎ ﺷﻪ