گلای یاس تو باغچه

ﺳﺮ ﺧﺎک ﻣﺎدر ﻣﻦ ﻫﻴﭻ ﻛﺴﻰ ﮔﺮﻳﻪ ﻧﻜﺮدش
ﺑﺎﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﻴﭽﻰ ﻧﻤﻰ ﮔﻔﺖ ﺑﺎ ﻫﻤﻮن ﻧﮕﺎه ﺳﺮدش
ﻣﺎدرم ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪوﻧﻰ ﺑﺎﺑﺎﻳﻰ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﻛﺮده
ﺟﺎی ﺗﻮ ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﺎ ﻳﻜﻰ رو ﻧﺸﻮﻧﻪ ﻛﺮده
ﺟﺎی ﺗﻮ ﺷﺒﻬﺎ ﻣﻴﺎدش واﺳﻪ ﻣﻦ ﻗﺼﻪ ﻣﻰ ﺧﻮﻧﻪ
ﻣﻰ دوﻧﻪ دوﺳﺶ ﻧﺪارم وﻟﻰ ﺑﺎز ﭘﻴﺸﻢ ﻣﻰ ﻣﻮﻧﻪ
وﻟﻰ ﻣﻦ ﻫﻨﻮز ﻧﺬاﺷﺘﻢ ﺗﻮی ﺗﺨﺖ ﺗﻮ ﺑﺨﻮاﺑﻪ
ﭼﺮا اون ﺗﻮ ﺧﻮﻧﻪ ﻣﺎﺳﺖ ﻳﻪ ﺳﻮال ﺑﻰ ﺟﻮاﺑﻪ
ﮔﻠﺎی ﻳﺎس ﺗﻮ ﺑﺎﻏﭽﻪ ﻏﺮوﺑﺎ ﺑﻬﻮﻧﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮن
ﻫﻤﺸﻮن ﻳﻪ ﻋﻬﺪی ﺑﺴﺘﻦ ﺳﺮ ﺧﺎک ﺗﻮ ﺑﻤﻴﺮن
ﻗﺎب ﻋﻜﺲ ﺳﺮد و ﺧﺎﻟﻰ آﺧﺮﻳﻦ ﺧﻨﺪه ﻣﺎدر
ﮔﻞ ﺳﺮ ﻳﻪ ﻳﺎدﮔﺎری وﻟﻰ ﺑﺎ ﮔﻠﺎی ﭘﺮﭘﺮ